Czym jest choroba wieńcowa serca?

Choroba wieńcowa, inaczej nazywana chorobą niedokrwienną serca to następstwo niedostarczenia komórkom mięśnia sercowego odpowiedniej ilości tlenu i substancji odżywczych. Najczęstszą przyczyną choroby niedokrwiennej serca jest miażdżyca tętnic wieńcowych.

Choroba wieńcowa najbardziej znana jest pod dwoma postaciami: dławicą piersiową(tak zwana dusznica bolesna) i zawałem serca. Choroba ta, powoduje obumarcie komórek w mięśniu sercowym, a co za tym idzie zatrzymuje jego pracę. Jest to choroba bardzo często występująca w krajach rozwiniętych, szczególnie na zachodzie. Najczęściej na chorobę wieńcową cierpią mężczyźni, zwłaszcza w wieku 40-55 lat.

Powodem niedostarczania do serca potrzebnego tlenu i substancji odżywczych, jest miażdżyca, czyli w naczyniach i tętnicach tworzą się blaszki miażdżycowe, które prowadzą do zwężenia ścianek tętnic i blokują one cały proces transportu substancji potrzebnych sercu do pracy.

Istnieją niejako 2 rodzaje budowy blaszek miażdżycowych w tętnicach. Można podzielić je na stabilne, trwałe i odporne na pęknięcia i rozerwania oraz na tak zwane miękkie, które są podatne na rozerwanie, ze względu na dużą zawartość komórek, wypełnionych cholesterolem. Do niedokrwienia dochodzi, gdy stopień zwężenia tętnicy dochodzi do wartości krytycznej, czyli ponad 75 procent. Jednak w zależności od wieku, stanu zdrowia i stanu, w jakim znajduje się dana osoba, wartość krytyczna może ulec niewielkiej zmianie.